Overheadovergangsmaatregel en kmo's
Het verlaten van het model voor additionele kosten was waarschijnlijk wel de meest significante verandering in KP7 ten opzichte van KP6.
Dit model was eertijds principieel ontworpen voor universiteiten en academische onderzoeksinstellingen, die moeilijk konden bepalen hoeveel tijd permanente staf op een project gewerkt had. Daardoor waren ze ook niet in staat daarvoor de reële totale kosten te bepalen.
Als compensatie voor dit "AC-kostenmodel" wordt nu de mogelijkheid aangeboden gebruik te maken van een 60%-overheadovergangsmaatregel. De EC begrijpt dat instituten nog altijd moeilijk de totale kosten kunnen bepalen en wil dit daarom compenseren door een overhead van 60% van de directe kosten te aanvaarden.
Men mag echter volgend essentieel punt niet uit het oog verliezen! Zoals vermeld in de "Guide for applicants" en geïmplementeerd in het EPSS, is deze speciale overgangsmaatregel beschikbaar voor non-profit openbare organisaties, academische instellingen en onderzoeksinstellingen en kmo's die niet in staat zijn om hun reële indirecte kosten voor het project eenduidig te bepalen (analytische boekhouding).
Vele kmo's schijnen deze laatste bepaling te negeren. Het is niet voldoende tot een van de vermelde categoriën te behoren, om de maatregel in te roepen. Je moet ook in de onmogelijkheid zijn om je kosten nauwkeurig te bepalen. Dit is typisch het geval voor universiteiten. De EC zou echter verrast zijn te ervaren dat een normale commerciële onderneming die conform is aan de wetgeving van de lidstaat waar ze geregistreerd is, niet over een boekhouding overeenkomstig de normen van haar land zou beschikken!
De EC verwacht niet dat er veel kmo's zullen zijn voor wie de 60%-overheadovergangsmaatregerl zal toegestaan worden.
